شخصى به امام صادق - سلام اللَّه عليه - عرض مىكند : يا بن رسول اللَّه ! ما هى التقوى ؟ آقا تقوا چيست كه مرا انسان مىكند و پيوسته على عليه السلام نهج البلاغة را از توصيه به آن پر كرده است و خدا در قرآن مرتب از تقوا سخن مىگويد و آن تقوا چيست ؟ حضرت فرمود : لَا يَرَاكَ اللَّهُ حَيْثُ نَهَاكَ وَ لَايَفْقِدُكَ حَيْثُ أَمَرَكَ ؛ خدا تو را نه در جايى كه نهى فرموده ببيند ، و نه آنجا كه سفارش كرده گم كند . هر جا كه گفته آن‌جا باش از آن‌جا غيبت نكن . كجاها گفته باش ؟ در جاهاى استحبابى ، در واجبات ، در مقام انجام وظايف ، آن‌جا گفته باش ، عمرت منقضى شود ، به هيچ گاهى تخلف و غيبت نكنى . تقوا آن است كه اين‌جا گفته نباش ، ابداً پيدا نشوى . انسان كجا و جاى معصيت و گناه كجا . اين از انسان بعيد است . اى انسان ، تو را آورده‌اند كه خليفة اللَّه شوى . خليفة اللَّه كجا و مجلس شراب كجا ؟ خليفة اللَّه كجا و دورويى كجا ؟ كه بگويى الحمدللَّه كه ديگر جو ايران اجازه مجلس شراب نمىدهد . خليفة اللَّه كجا و عمداً دروغ گفتن كجا ؟ دست به مال حرام دراز كردن كجا ؟ خليفة اللَّه كجا و گناه انجام دادن كجا ؟ مرگ را ياد كنيد كه ياد مرگ روح انسان را جلا مىدهد و نور بر انسان مىبخشد : أَنَّ ذِكْرَ الْمَوْتِ أَفْضَلُ الْعِبَادَة ؛ « 1 » ياد مرگ بهترين عبادت است . مرحوم شيخ بهايى ، اين مرد با خدا ، مردى است كه علاقه‌مندىاش به اهل بيت و امام زمان عليهم السلام از اشعارش هم علاقه‌اش پيداست . مجلسى اول مىگويد : در حضور شيخ بهايى رفتيم به مقبرهء « بابا ركن الدين » در اصفهان . نشستيم فاتحه‌اى خوانديم . چند دقيقه‌اى نشستيم . ناگهان ديدم شيخ بهايى با يك قيافه وحشتناكى برگشت به من و ديگران نگاه كرد و گفت : آيا اين صدا را شما هم شنيديد ؟ ! گفتم : صدايى نيامد . ناگهان رنگش متغير شد ، اشكش جارى شد و گفتيم : آرى ، اى شيخ بهايى ، مگر چه

--> ( 1 ) الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام ، ص 339 .